اقدامات شکست خورده اسرائیل برای مقابله با تحریم اقتصادی انصارالله یمن

اقدامات شکست خورده رژیم اسرائیل برای مقابله با تحریم اقتصادی انصارالله یمن

ارتش یمن اعلام کرده است تا زمانی که رژیم صهیونیستی مانع ورود دارو و غذا به نوار غزه است اجازه تردد کشتی ها را به سواحل این رژیم از طریق تنگه باب المندب و دریای سرخ نخواهد داد. کانال ۱۲ تلویزیون اسرائیل به نقل از شماری از مسئولان در کابینه رژیم تروریستی صهیونیستی روز یکشنبه ۲۶ آذر ماه ۱۴۰۲ به سقوط ۷۵ درصدی فعالیتهای اقتصادی این رژیم به دلیل حملات یمن به کشتی های اسرائیل و محاصره تحمیلی یمن بر بنادر آن اذعان کرد. برخی  از رسانه های اسرائیلی تأیید کردند درصورت ناتوانی در برخورد با تحریم دریایی یمن علیه این رژیم، برای نجات اقتصادشان باید محاصره غزه را لغو کنند. همزمان چند شرکت بزرگ از شرکتهای حمل و نقل جهانی یعنی MAERSK، Hapag-Lioyd، ، OOCL, ، Euronav،CMA CGMو شرکت MSC اعلام کرده اند عبور کشتی هایشان را به سمت رژیم اسرائیل از طریق دریای سرخ را به سبب ترس از حملات انصارالله یمن موقتاَ متوقف کرده اند که موجب شده است زیانهای وارده به اقتصاد اسرائیل و کشورهای حامی آنها چند برابر شود. رژیم تروریستی اسرائیل و حامیان آنها برای مقابله با تحریم دریایی یمن و جبهه مقاومت و تامین انرژی، چند راهکار را در دستور کار قرار داده اند که شامل: جایگزینی راه زمینی بجای راه دریایی، استفاده از روش های غیر قانونی کشتیرانی و همچنین استفاده از ائتلاف بین المللی دریایی حامیان رژیم اشغالگر برای تامین امنیت دریایی کشتی های با مقصد اسرائیل می باشد.

جایگزینی راه زمینی بجای راه دریایی اولین اقدام اسرائیل برای تامین نیاز های اساسی خود بود که ۲۵ آذر ۱۴۰۲ اولین محموله زمینی از بنادر امارات با طی مسیر حدود ۲۰۰۰ کیلومتری و با ۲۷ ساعت فاصله از مسیر عربستان و اردن و گذر از پل آلنبی که تنها راه ارتباطی مردم کرانه باختری با اردن است، وارد فلسطین اشغالی شد. مسیر دوم زمینی از بحرین است که با گذر از عربستان وارد اردن میشود و سپس به فلسطین اشغالی میرسد. استفاده از این راهکار موضوع جدیدی نیست زیرا به گزارش احارنوت، ماه ها قبل رژیم اسرائیل با همکاری امارات و حمایت آمریکا به دنبال احداث یک خط زمینی دائمی برای اتصال امارات به اسرائیل بودند که هدف آنها در آن زمان، جابجایی کالاهای شرقی با صرف زمان و هزینه کمتر به اسرائیل و سپس ارسال به اروپا از طریق اسرائیل بود و در گام های بعدی بحرین و عمان زیر به این طرح الحاق میشدند. اهداف این طرح، توسعه حمل و نقل کالا در گام نخست و همچنین توسعه گردشگری در فاز دوم بود که توسط استارتاپ حمل و نقل اسرائیلی  Traknet جابجایی کامیون ها با همکاری شرکت لجستیک Puretrans FZCO امارات متحده عربی و اپراتور شرکت بنادر در دبی DP WORLD برای حمل و نقل محموله از خلیج فارس به بندر حیفا مدیریت میشد. در واقع این طرحی برای عملیاتی کردن قرارداد صلح ابراهیم و ذی نفع شدن طرفین قرارداد بود و درنهایت این طرح برای معرفی اسرائیل جهت مرکز ترانزیت کالاهای آسیای شرقی به اروپا بود اما حقیقت آن است که این مسیر زمینی فاقد ریل قطار است و از طرفی نهایت ظرفیت جابجایی ۳۵۰ کامیون در روز را دارا است که حجم بسیار پایینی از اهداف بلند پروازانه آن را عملیاتی میکند.

طبق تحقیقات شرکت MPCI،اقدام دوم رژیم تروریستی صهیونیستی برای تامین انرژی مورد نیاز خود، استفاده از کشتی های با پرچم دیگر کشورها، تغییر و دستکاری اطلاعات پایگاه های داده و وب سایت های دریانوردی، خاموش کردن GPS،  عدم اظهار مسیر واقعی با مقصد اسرائیل و انجام عملیات STS است. براساس داده های موسسه  های مطالعاتی، ۴۰% سبد انرژی اسرائیل به نفت وابسته است و ۶۰% سوخت این رژیم از مسیر باکو تفلیس جیهان و کرکوک جیهان تامین میشود. پالایشگاه های حیفا و اشدود دو مجموعه پالایشگاه اصلی رژیم غاصب هستند که روزانه ۳۰۰ هزار بشکه نفت را فرآوری می کنند که عمده این نفت سابقاَ از کردستان عراق تامین میشد اما با قطع نفت کردستان عراق، نفت مورد نیاز این رژیم از مصر، برزیل، نیجریه جایگزین شد و اکنون آذربایجان از طریق بندر جیهان ترکیه نقش کلیدی در تامین نفت وسوخت این رژیم دارد و همچنین این کشور پوششی برای فروش نفت های به سرقت رفته سوریه توسط شرکت های آمریکایی می باشد. بررسی برخی سایت ها و پایگاه های اطلاعات داده های دریایی نشان می دهند رژیم اشغالگر جهت تامین نفت خود از شیوه غیر معمولی Ship to Ship یا کشتی به کشتی استفاده میکند که بیشتر کشورهای تحت تحریم های نفتی از آن استفاده میکنند،همچنین کشتی های نفتی  برای مثال بررسی پایگاه اطلاعات دریایی و وب سایتMarine Traffic نشان میدهد یک کشتی نفتی با نام MILOS  متعلق به رژیم صهیونسیتی و با پرچم کشور یونان با حجم ۱۵۷۵۲۵ تن نفت خام  در تاریخ ۱۰ دسامبر ۲۰۲۳ از بندر جیهان ترکیه به سمت اشدود حرکت کرده است که درنهایت ۱۳ دسامبر ۲۰۲۳ تاریخ رسیدن کشتی به بندر اشدود بوده است اما این کشتی بدلیل ترس از حملات جبهه مقاومت با رسیدن به موقعیت مشخص، با خاموش کردن GPS  خود که یک اقدام ضد امنیت دریایی محسوب میشود در مکانی که در پایین ترین قسمت فلسطین اشغالی است با حفظ حداکثر فاصله از کشور لبنان و اقدامات احتمالی حزب الله و حفظ فاصله از نوار ساحلی غزه و در راستای بندر اشدود در محدوده ۴ مایل درحال دریفت کردن است و از کنار همین کشتی در ساعت ۱۱ به وقت تهران در تاریخ یکشنبه(۲۶ آذر ماه)  ۱۷ دسامبر  یک کشتی نفتی کوچکتر بعد از عملیات STS جدا میشود و بسمت حیفا حرکت میکند. نکته قابل تامل اینست که پایگاه های داده های دریایی و وب سایت های آنها و تمامی مراکز امنیت دریایی و سازمان بین المللی دریانوردی، خاموش بودن GPS کشتی ها را مصداق به خطر افتادن امنیت کشتیرانی میدانند اما وب سایت های مختلف پایگاه های داده ها، اطلاعات کشتی دوم که پذیرنده نفت از کشتی MILOS  بوده است و حموله نفت را تا حیفا حمل میکند را از دسترس خارج کردند تا اطلاعات این کشتی در سایت های پایگاه های داده های دریانوردی مشخص نگردد. همچنین موارد متعددی از دستکاری وب سایت های دریانوردی و عدم صداقت در اعلام مقصد بارها به بنادر رژیم تروریستی صهیونیستی وجود دارد که میتوان به کشتی LPG بر KILBURN و با پرچم سنگاپور اشاره کرد که بدون نشان دادن مقصد نهایی راهی بندر اشدود اسرائیل میشود و یا کشتی فله بر ALSU با پرچم ترکیه که طبق اطلاعات پایگاه های داده های دریانوردی در تاریخ ۱۶ دسامبر از مرسین به سمت بندر SAIDمصر حرکت کرده است اما متاسفانه برخلاف مسیر اعلام شده خود به سمت بندر Ashdod  در جنوب فلسطین اشغالی رفته است، همچنین کشتی فله بر VALGARDENA با پرچم Malta از بندر TAMAN روسیه به مقصد بندر LIMASSOL قبرس در تاریخ ۱۱ دسامبر ۲۰۲۳ حرکت کرده است اما در نهایت مشخص میگردد که بندر مقصد اعلامی کذب بوده است و مقصد این کشتی اسرائیل بوده است و این موارد  تنها بخشی  از فعالیت های غیر قانونی شبکه کشتیرانی صهیونیستی در چند روز گذشته است که امنیت دریانوری بین المللی را با مخاطرت زیادی رو برو میکند.  

اقدام سومی تشکیل ائتلاف دریایی موسوم به عملیات نگهبان رفاه (Prosperity Guardian) می باشد که جبهه استکبار جهانی برای مقابله با تهدید دریایی یمن در دفاع از غزه انتخاب کرده است، که رسانه ها و مقامات مختلف آمریکایی از جمله نشریه‌ی The War Zone به نقل از یکی از نمایندگان پنتاگون می نویسد، لوید آستین، وزیر دفاع ایالات متحده، در جریان سفرش به خاورمیانه، مقدمات عملیات نگهبان رفاه را برای مقابله با تهدیدات حوثی ها در دریای سرخ  و با هدف تضمین امنیت دریایی عملیاتی خواهد کرد. ورود آمریکا و متحدان آن بطور مستقیم و منسجم تر برای کمک به اسرائیل نشان از اهمیت بالای دریای سرخ برای نجات اقتصاد اسرائیل دارد. هرچند طی هفته های گذشته نیز چندین مورد رهگیری پهبادهای یمنی و کمک جمع آوری اطلاعاتی توسط ۲ ناوشکن میسن و کارنی که قبلاَ در قسمت شمالی و جنوبی تنگه باب المندب مستقر بوده اند و همکاری یک ناو بالگردبر نیز در شمال دریای سرخ به رژیم تروریستی اسرائیل انجام شده است اما ورود ناو آیزونهاور که شامل رزمناو فیلیپین‎سی و دو ناوشکن از کلاس آرلی برک می‌باشد به همراه یک زیردریایی هسته ای و همکاری دو ناوشکن انگلیسی لنکستر و دایموند و یک ناوچه فرانوسه بنام لن گدوک که سابقه درگیری با پهبادهای یمنی در دریای سرخ را دارند میتواند زمینه ساز گسترش درگیری ها در این دریا باشد اما حقیقت این است که اعلام این ائتلاف بیشتر جنبه تبلیغاتی دارد و این ائتلاف در طی جنگ غزه از هیچ تلاشی برای کمک به رژیم غاصب صهیونیستی فروگذار نبوده اند.

با تجمیع تمامی اقدامات رژیم کودک کش اسرائیلی و متحدین آن میتوان نتیجه گرفت اقدامات انصارالله یمن درتحریم کشتی های با مقصد اسرائیل یک اقدام استراتژیک در دفاع از مردم غزه بوده است چراکه انتخاب راه زمینی بجای راه دریایی برای تامین کالاهای اساسی مورد نیاز از آسیای شرقی از طریق امارات و با جابجایی کامیون باعث صرف هزینه زیادتر و کم بودن حجم کالای انتقالی با کامیون در مقابل حمل با کشتی است و مهمتر از همه این مسیر از پل آلنبی یا همان پل ملک حسین که از رود اردن در نزدیکی شهر اریحا عبور میکند و کرانه باختری را به اردن  وصل میکند لذا این مسیر تنها در زمان صلح قابل استفاده است نه در زمان جنگ، زیرا این پل مسیر تنها راه ارتباطی اردن با کرانه باختری است و مردم فلسطینی ساکن کرانه باختری مدافع حق ملت خویش و هم میهنان خود در غزه هستند نه رژیم اسرائیل که از ظلم آن به ستوه آمده اند، و این موضوع باعث افزایش ریسک باربری از مسیر ارتباط خط زمینی خلیج فارس به فلسطین اشغالی میگردد. از طرفی کشتی های با مقصد ارسرائیل مجبور هستند کل قاره آفریقا را دور بزنند که باعث افزایش هزینه باربری، افزایش نرخ بیمه و افزایش زمان رسیدن کالا  میگردد. همچنین تغییر پرچم کشتی ها، تغییر اطلاعات وب سایت ها و پایگاه های داده کشتیرانی و دریانوردی، خاموش کردن GPS کشتی ها و عملیات STS کشتی هایی نظیر کشتی نفتکش LIMOS در آبهای جنوبی فلسطین اشغالی موئد این مطلب است که علی رغم راهزنی نفتی آمریکا از استان های غربی و شمال غربی عراق، کشور سوریه و درنهایت انتقال آن به اسرائیل بصورت مستقیم و بصورت غیر مستقیم از طریق بندر جیهان ترکیه و یا حمایت آشکار عناصر پانتورک دولت آذربایجان در تامین قسمت اعظم سبد انرژی اسرائیل، این رژیم نمیتواند با گزینه های موجود در بلند مدت سبد انرژی کاملی داشته باشد. همچنین اعلام انجام عملیات نگهبان رفاه به سرکردگی آمریکا برای دفاع از منافع اسرائیل و درنهایت جبهه استکبار غربی مورد تازه ای نیست و بیشتر جنبه تبلیغاتی دارد زیرا سال ها قبل، نیروهای دریایی ترکیبی (CMF) تشکیل شده است که این نیرو  (Combined Maritime Forces)یک واحد مشارکت دریایی متشکل از چندین کشور است که دلیل تشکیل آن، کنترل خطوط کشتیرانی در حوزه عملیاتی تعریف شده است که دارای ۵ زیرمجموعه است: گروه های ضربت ۱۵۰-۱۵۱-۱۵۲-۱۵۳-۱۵۴ که گروه ضربت ۱۵۳ مخصوص دریای سرخ سازماندهی شده است که این واحد شامل ناوگان پنجم نیروی دریایی تروریستی آمریکا و ائتلافی از چندین کشور است. در ظاهر این ائتلاف دریایی متشکل از ۳۹ کشور است که مهمترین این کشورها شامل: استرالیا، ، بلژیک، برزیل، کانادا، دانمارک، مصر، فرانسه، آلمان، یونان، هند، ایتالیا، ژاپن، اردن، کره جنوبی، هلند، نیوزیلند، نروژ، عمان، پاکستان، فیلیپین، پرتغال، قطر، عربستان سعودی، اسپانیا، ترکیه، امارات، بریتانیا، آمریکا  می باشد  و همچنین برخی کشورها مانند جیبوتی،سیشل، سریلانکا، عراق، بحرین و چند کشور دیگر، تنها جهت طولانی تر شدن لیست اعضای مشارکت کنندگان  به این لیست اضافه شده اند و فعلاَ نیروی دریایی کارآمدی ندارند و از طرفی هم اکنون نیز کشور ژاپن، کره جنوبی و حتی اسپانیا نیز در دریای سرخ و باب المندب دارای ناوشکن می باشند اما احتمالاَ بدلیل مخاطرات اقتصادی احتمالی برای کشورشان و همچنین اجماع جهانی در سازمان ملل جهت توقف حملات وحشیانه رژیم غاصب به غزه، درنظر گرفتن افکار عمومی و یا ترس از مورد هدف قرار گرفتن ناوهایشان وارد مناقشه دریای سرخ درخصوص یمن نشده اند. لذا تمامی تدابر رژیم تروریستی صهیونیستی از نظر منطق اقتصادی و سیاسی تنها مسکنی موقت است و اقدامات و تدابیر انجام گرفته نمیتواند چشم انداز روشنی برای نجات بحران شدید اقتصادی این رژیم غاصب باشد.

نویسنده: مهدی اصغری ۲۶ آذرماه ۱۴۰۲